Πλήθος

Είναι τόσο τυποποιημένη η ζωή μας που την βαριέμαι.

Προσδοκίες

Η αμφισβήτηση της ίδιας της επιτυχίας είναι η αποτυχία τον προσδοκιών μας

Χτενίζοντας τον κόσμο

Μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο της ζωής μου

θα ανοιγοκλείνω τα βλέφαρα μου

χτενίζοντας τον κόσμο

χωρίς να τον αγγίζω

Τροφή

Ο τροχός της ζωής με πάει αντίθετα και δεν μπορω να τραφω από το φως του ηλιου

Ζω το σήμερα, πως μπορώ να σε ξεχάσω μέσα από την σκόνη σου?

Πώς να σε δω μέσα από της αναμνήσεις?, σε βλέπω θολά χωρίς να βλέπω τα χρόνια στο πρόσωπο σου

Πάντα θα είσαι η τροφή του μυαλού μου

Καθρέφτης

Προβλήματα και κάνεις δεν τα κατανοεί το πώς έφτασαν εκεί, ακόμα και ένα δευτερόλεπτο πριν εμφανιστεί το πρόβλημα να πηγαίναμε πάλι δεν θα το βλέπαμε

Κάνεις δεν θέλει την μοναξιά και για αυτό μπλέκουμε σε μπελάδες

Ελπίδες και συνεχείς πτώσεις

Πλύνετε τα πρόσωπα σας πριν δεν σας αναγνωρίσει ο καθρέφτης

Βάλς

Για άλλη μια μέρα στη σκιά του ηλιου και άλλη μια νύχτα στη μουσική του φεγγαριού, πότε θα χορέψω βαλς αγκαλιά με το δέντρο της ζωής μου?

Πράξεις

Για να αποδεχτούν τις πράξεις σου

πρέπει να γνωρίζουν τα αισθήματα σου

και για αυτό νιώθω μόνος

Όνειρο

Προσέχω την καρδιά μου

και εσυ πάρε το μυαλό μου
γιατί ότι και να κανείς

εγώ θα έχω την ανθρωπιά μου

Παράθυρο

Κάθομαι και κοιτάω από το παράθυρο μου τα παιδία που παίζουν

Κοιτάω το φεγγάρι να το ξεσκονίζω σαν να είναι η πρώτη μου φορά

Και ακούω φωνές να λένε, μην ανησυχείς δεν είναι τίποτα πάνω από εσένα και ούτε κανένας δεν θα σε γνωρίσει

Ψίθυροι πάνω από το κεφάλι μου και τις ακολουθώ μέχρι να ματώσει το δάκρυ μου
Και εκεί χάνονται τα ίχνη για ακόμα μια φορά

Δαίμονες

Το στόμα μου ένας δαίμονας
Δαίμονες στην καρδιά μου στο κάθε άγγιγμα μου

Που είναι τα αισθήματα μου

Ξεχνάω να πιστεύω σε κάτι που ούτε εγώ ξερώ τι και το βήμα μου γίνετε ταξίδι



Που είναι η καρδιά μου
Που είναι τα αισθήματα μου
Που είναι η ανθρωπιά μου

Ατελείωτο , ατελείωτο ταξίδι , ταξίδια